
Ja, altijd moesten we lachen als we vanuit onze auto nordic walkers zagen, maar een feit was dat wij in de auto zaten en die mensen heerlijk in de buitenlucht wandelden of walken. Hoe kom ik hier nu bij? Het volgende gebeurde : nadat Semmetje niet meer bij ons is , duurde het even voordat we het wandelen met onze Joyce oppikte. Het geval wil nu dat Joyce helemaal NIET wil wandelen, ze haat de buitenlucht, gewoon supersnel buiten een plasje doen van 12 uur en dan als een speer weer naar binnen en zitten bibberen en kijk eens naar me hoe zielig ik ben? Voorheen als we met z'n viertjes gingen wandelen liep ik voorop met Sem en Pete volgde met Joyce, dit ging altijd goed zolang Joyce maar iemand kon volgen, voorop lopen heeft ze nooit gedaan. Dus toen Pete en ik met Joyce gingen wandelen was dat een hilarisch gezicht. Stel je eens voor, een echtpaar met een windhond met de warmste hondenjas ( speciaal voor windhonden ) aan op straat , de man trekt aan de windhond en de vrouw duwt de windhond. We hebben ons allerbest gedaan om Joyce te stimuleren om toch echt zelf te gaan lopen, come on girl, you can do it, come on babygirl, good girl good girl. Nou echt we moesten er wel om lachen hoor, en keken ook om ons heen of er iemand getuige zou zijn van dit hilarisch plaatje. Dus je snapt wel dat we de straat niet uit zijn geweest, en dat vonden en vinden we nog echt heel jammer, Joyce niet. Joyce ligt op haar bruine schapenvachtje op de bank, geef ze eens ongelijk? Dus zo kom ik aan Nordic Walking, Pete niet, ik let wel op Joyce, ( ook op de bank ). Mezelf verdiept in het nordic walking en het lijkt me wel iets voor mij, voor m'n artrose, (het ontlast de gewrichten ) , voor m'n conditie ( als een slak op het moment ), en voor m'n gewicht, je schijnt er ook nog iets mee te verliezen , ( lees gewicht ), en last but not least , m'n plezier van het buiten zijn ( wat de echte doorslag geeft ), want ik ben zo'n buitenkind. Ik heb nu de nordic walkingstokken geleend van een vriend, even ervaren hoe dit gaat en da ga ik ze zelf aanschaffen, ik zag ze bij onze boerenbond voor de helft van de prijs, goed he? Er komt natuurlijk nog vervolg in een later blogje.

En hier vlakbij ( ja, we wonen hier in een prachtig natuurgebied) loopt het vee van
De Korenhof een boerderijwinkel waar je biologisch vlees kan kopen. Het is een frans ras vee, dat heet Charolais.
En dit is het Charolais vee in het natuurgebied.
De Korenhof tussen Gennep en Siebengewald, de winkel is elke vrijdagmiddag en zaterdag de gehele dag geopend, fijn hoor, alles is per pond verpakt en bevroren.
Zoals je kan zien , makkelijk, je legt het thuis zo in de diepvries , want het is geweldig goed verpakt, en ook nog eens een gezellige verpakking, rood met wit ruitje..
En dit zijn Math en Mientje Loonen van
De Korenhof , echt een bezoekje waard, wij ( Pete en Ik ) eten alleen nog maar vlees van
De Korenhof, het is eerlijk, biologisch, en betaalbaar. Bovendien krijg je bij Mientje altijd een gezellig praatje, ze heeft nog de tijd voor haar klanten.
M'n schoonvader belde op ( uit Engeland ) om te vertellen hoeveel sneeuw er daar gevallen was, niet te geloven. Ik keek op het news ( BBC ) en het is gewoon ongelofelijk hoe wit het daar is. Nou, afwachten maar ofdat wij hier in Nederland ook zo'n witte deken krijgen, zelf heb ik er niets op tegen, ik heb nu 2 stokken die me overeind houden ... Ook nog een tip : Pantykousjes over je schoenen aandoen als je naar buiten gaat , anti slip.
Een fijn weekend , met veel buitenlucht en sudderlapjes, Liefs Marion.